ریبوفلاوین که به نام ویتامین " ب-۲ " نیز شناخته می شود، باعث آزاد سازی انرژی از کربوهیدرات ها، پروتئین و چربی می شود ، ریبوفلاوین برای تکثیر، رشد و ترمیم پوست ، مو ، ناخن و مفاصل ضروری است ، همچنین برای سیستم ایمنی که بدن را در مقابل بیماری ها حفاظت می کند ، لازم و مهم است.

موارد استفاده ویتامین ب-٢ ( ریبوفلاوین )

ریبوفلاوین در پیشگیری و درمان بیماری های زیر مؤثر و مفید است :

· سردرد میگرنی : ریبوفلاوین در پیشگیری از سردرد میگرنی مؤثر است ، مطالعات نشان می دهد که مکمل هایی که حاوی ریبوفلاوین هستند بیشتر از آسپیرین در پیشگیری از سردردهای شدید مؤثرند.

· آب مروارید : کمبود ریبوفلاوین می تواند باعث آب مروارید شود ، ریبوفلاوین برای فعالیت آنزیم هایی که باعث تقویت بینایی شما می شود ضروری و حیاتی است ، کمبود ریبوفلاوین در افراد مسن نسبتاً شایع است ، قبل از مصرف بیش از حد مجاز توصیه شده (RDA) برای پیشگیری از آب مروارید ، با پزشک مشورت کنید.

· مکمل های ریبوفلاوین در درمان « کم خونی داسی شکل » مؤثرند ، این ماده همچنین اثر مکمل های آهن را در درمان کم خونی ، افزایش می دهد.

· روماتیسم مفصلی : مقدار خیلی کم ریبوفلاوین در رژیم غذایی می تواند فرد را در معرض خطر ابتلا به روماتیسم مفصلی قرار دهد ، مکمل های حاوی ریبوفلاوین می تواند از پیشرفت علایم جلوگیری کند.

ریبوفلاوین در موارد زیر نیز مفید و مؤثر است :

· نشانه های " سندرم تونل کارپال " را بهبود می بخشد.

· کاهنده اثرات استرس

· مشکلات پوستی از قبیل آکنه ( مخصوصاً آکنه روزاسه ) ، ورم پوست ، اگزما ، و زخم ها با مصرف مکمل های ریبوفلاوین بهبود می یابد.

· گرفتگی عضلانی را بهبود می بخشد.

· بدن را در مقابل انواع مشخصی از آسیب سلولی در طی حمله یا سکته قلبی ایجاد می شود ، حمایت می کند.

· عملکرد سیستم ایمنی را افزایش می دهد.

منابع غذایی ویتامین ب-٢ ( ریبوفلاوین )

بهترین منابع ریبوفلاوین شامل مخمر آبجو ، بادام ، گوشت اندام ، غلات ، سبوس گندم ، چمن برنجی ، قارچ ، سویا ، شیر کم چرب و اسفناج

ریبوفلاوین به آرد و حبوبات اضافه می شود ، ریبوفلاوین در اثر نور و قلیا نظیر جوش شیرین از بین می رود ، این ماده توسط حرارت از بین نمی رود ، اگرچه در داخل آبی که در حال پختن است ، نفوذ می کند ، برای حفظ محتوی ریبوفلاوین غذاها آنها را باید دور از نور قرار داد.

اشکال دیگر ویتامین ب-٢ ( ریبوفلاوین )

مکمل های ریبوفلاوین به ۲ صورت قابل دسترسی هستند : ساده و فعال شده ، این ماده همچنین در مولتی ویتامین ها و ویتامین های ب - کمپلکس نیز به صورت قرص های ۲۵، ۵۰ و ۱۰۰ میلی گرمی یافت می شود.

نحوه مصرف ویتامین ب-٢ ( ریبوفلاوین )

میزان مجاز توصیه شده در رژیم غذایی شامل موارد زیر است :

· بچه های ۱ تا ۳ سال: ۰/۵ میلی گرم در روز.

· بچه های ۴ تا ۸ سال: ۰/۶ میلی گرم در روز.

· بچه های ۹ تا ۱۳ سال: ۰/۹ میلی گرم در روز.

· پسران ۱۴ سال: ۱/۳ میلی گرم در روز.

· دختران ۱۴ تا ۱۹ سال: ۱/۰ میلی گرم در روز.

· زنان حامله: ۱/۴ میلی گرم در روز.

· زنان شیرده: ۱/۶ میلی گرم در روز.

** قبل از دادن ریبوفلاوین به بچه ها با پزشک مشورت کنید.

موارد احتیاط در مصرف ویتامین ب-٢ ( ریبوفلاوین )

مسمویت با ریبوفلاوین بندرت اتفاق می افتد ، واکنش های ایجاد شده ناشی از مصرف میزان زیاد این ماده شامل خارش ، بی حسی و کرختی ، احساس سوزن سوزن شدن و حساسیت به نور است ، مصرف میزان زیاد ریبوفلاوین می تواند بر روی نتایج آزمایشات تجزیه ادرار اثر بگذارد.

تداخل های احتمالی ویتامین ب-٢ ( ریبوفلاوین )

· داروهای سولفا ، داروهای ضد مالاریا ، مسهل ها و الکل می تواند مانع از تأثیر مفید ریبوفلاوین شود.

· مصرف زیاد ریبوفلاوین از باربیتورات ها باعث کاهش اثر ریبوفلاوین می شود.

· بیماری های مشخص کبدی می تواند برروی عمی ریبوفلاوین اثر بگذارد.

· ریبوفلاوین برای فعال شدن ویتامین " ب-۶ " ضروری است.

برای اطلاعات بیشتر در مورد ریبوفلاوین با پزشک مشورت کنید.