حکایتی کوتاه و آموزنده :
لئیوناردو باف يک پژوهشگر دينى معروف در برزيل است. متن زير، نوشته اوست:
در میزگردى که درباره « دین و آزادى » برپا شده بود و دالایی لاما هم در آن حضور داشت، من با کنجکاوى ، و البته کمى بدجنسى ، از او پرسیدم: عالى جناب، بهترین دین کدام است؟
خودم فکر کردم که او لابد خواهد گفت: « بودایى » یا « ادیان شرقى که خیلى قدیمی تر از مسیحیت هستند. »
دالایی لاما کمى درنگ کرد، لبخندى زد و به چشمان من خیره شد ... و آنگاه گفت:
« بهترین دین ، آن است که از شما آدم بهترى بسازد. »
من که از چنین پاسخ خردمندانه اى شرمنده شده بودم، پرسیدم:
آنچه مرا انسان بهترى می سازد چیست؟ او پاسخ داد:
«هر چیز که شما را دل رحم تر، فهمیده تر، مستقل تر، بی طرف تر، با محبت تر، انسان دوست تر، با مسئولیت تر و اخلاقی تر سازد.»
« دینى که این کار را براى شما بکند، بهترین دین است »
من لحظه اى ساکت ماندم و به حرف هاى خردمندانه او اندیشیدم. به نظر من پیامى که در پشت حرف هاى او قرار دارد چنین است:
دوست من! این که تو به چه دینى اعتقاد دارى و یا این که اصلاً به هیچ دینى اعتقاد ندارى، براى من اهمیت ندارد. آنچه براى من اهمیت دارد، رفتار تو در خانه، در خانواده، در محل کار، در جامعه و در کلّ جهان است.
به یاد داشته باش، عالم هستى بازتاب اعمال و افکار ماست. قانون عمل و عکس العمل فقط منحصر به فیزیک نیست. در روابط انسانى هم صادق است.
اگر خوبى کنى، خوبى می بینى و اگر بدى کنى، بدى می بینى.
همیشه چیزهایى را به دست خواهى آورد که براى دیگران نیز همان ها را آرزو کنى. شاد بودن، هدف نیست. یک انتخاب است.
« هیچ دینى بالاتر از حقیقت وجود ندارد »
کامروا و پیروز باشید
علی نوروزی