نام علمی : Hordeum vulgare

جو گیاهی است علفی و یک ساله که ارتفاع آن بسته به انواع مختلف آن تا یک متر می رسد .

برگ های آن متناوب و باریک و دراز و به رنگ سبز تیره می باشد .

جو از نظر کاشت به دو دسته تقسیم می شود : جو بهاره و جو پائیزه .

جو بهاره در بهار کشت می شود و احتیاج به سرمای زمستان ندارد و قبل از زمستان دانه می دهد ، در حالیکه جو پائیزه در پائیز کشت می شود و محتاج سرمای زمستان است .

در صد گرم جو مواد زیر موجود است :

آب - ۱۱ گرم

پروتئین - ۸ گرم

مواد نشاسته ای - ۷۸ گرم

کلسیم - ۱۶ میلی گرم

فسفر - ۱۸۹ میلی گرم

آهن - ۲ میلی گرم

سدیم - ۳ میلی گرم

پتاسیم - ۱۶۰ میلی گرم

ویتامین ب ۱ - ۰/۱۲ میلی گرم

ویتامین ب ۲ - ۰/۰۵ میلی گرم

ویتامین ب ۳ - ۳ میلی گرم

ضمنا جو دارای مقدار بسیار کمی آرسنیک می باشد .

جو معمولا به سه صورت در بازار عرضه می شود :

۱) جو پوست نکنده که هنوز سبوس آن جدا نشده

۲) جو پوست کنده که پوست آن گرفته شده است

۳) جو سفید که پوست و سبوس آن گرفته شده است و بنام جو مرواریدی معروف است .

جو از نظر طب قدیم ایران سرد و خشک است ، مواد مقوی آن کمتر از گندم بوده ، ولی قابض و خشک کننده است .

۱) غذایی بسیار مقوی برای افراد ضعیف است .

۲) خاصیت نرم کننده دارد .

۳) در قدیم از جو برای سقط جنین استفاده می کردند .

۴) برای نقرس مفید است .

۵) جوشانده جو داروی خوبی برای مبتلایان به تب و کم خونی و سوء هاضمه است .

۶) ماء الشعیر برای درمان سل ، زخم های ریوی و سردرد گرم مفید است .

۷) ماء الشعیر خون ساز است و زود هضم می شود.

۸) ماء الشعیر را با خشخاش کوبیده ، برای سردرد مفید است .

۹) برای درمان نقرس پماد در جو را با آب بر روی قسمت های دردناک بگذارید .

۱۰) در جو را با شکر مخلوط کرده ، غذای خوبی برای اطفال است .

۱۱) بیسکوبیت جو ( به شرط تولید استاندارد و بدون ترکیبات مضر ) بهترین دارو برای درمان یبوست است و حتی نفخ و شکم درد را از بین می برد.

۱۲) سرد مزاجان باید جو را با شکر بخورند.

۱۳) کشک الشعیر برای مزاج های گرم و اسهال های صفراوی مفید است .

۱۴) برای برطرف کردن گلو درد و ورم گلو ، کشک الشعیر را قرقره کنید .

۱۵) برای پائین آوردن کلسترول از جو استفاده کنید .

۱۶) جو چون دارای پروتئاز می باشد ، بنابراین از سرطان جلوگیری می کند .

سمنو یا مالت جو : جو را می توان مانند دیگر غلات خیس کرده و در حرارت معتدل نگاه داری کنید تا جوانه بزند و هنگامیکه جوانه به حد معینی رسید ، از آن مالت نگهداری کنید ، مالت جو دارای ویتامین های C و .. است .

ماء الشعیر : جو پوست کنده و جو پوست نکنده را خوب می شویند ، سپس آن را در آب جوش ریخته و چند دقیقه می جوشانند و آنقدر آن را می پزند تا دانه های جو کاملا باز شود و بعد آنرا با پارچه بدون اینکه له شود صاف می کنند و می گذارند تا سرد شود و از آن استفاده می کنند .

کشک الشعیر : جو پوست کنده را با آب مخلوط کرده و آن را آنقدر می جوشانند تا کاملا باز شود ، سپس آن را له می کنند و صاف می کنند که خود جو نیز داخل آب شود ، کشک الشعیر شبیه آَش جو می باشد .

عصاره مالت جو : از جوشاندن مالت جو در آب و غلیظ کردن مایع حاصل در خلاء ، عصاره مالت جو بدست می آید که دارای مقدار ۶۰ درصد مالتوز ، ۱۰ درصد ساکاروز ، ۲۰ درصد دکسترین و مقداری مواد معدنی و ویتامین های B۱ و B۲ است.

در زمان انتشار این مطلب مضرات خاصی برای آن نیافتیم ، اگر بیماری خاصی دارید جهت جلوگیری از تداخل دارویی احتمالی ، بیشتر تحقیق بفرمایید .